Ranczo, odc. 36 "Miedź brzęcząca"

Wikary, nakierowany przez Dudę, który wietrzy nową ścieżkę kariery, zwraca uwagę na nieczynne, a gotowe przecież do nadawania wilkowyjskie radio. Wikary postanawia z Dudą i Klaudią jako spikerką uruchomić radio religijne. Ksiądz i wójt, choć obaj chcą dotrzymać paktu o nieagresji, nie mogą powstrzymać zapału młodego wikarego. Udają się zatem do babki, gdzie polonista Witebski kończy swoją rekonwalescencję. Składają mu propozycję, aby jako jedyny legalnie uprawniony podmiot dalej prowadził radio. Wikary kontynuuje w kościele swoją misję. Z ambony wytyka i piętnuje Lucy. Wieś jednak, którą surowość księdza coraz bardziej zraża, nieoczekiwanie pod wodzą Michałowej wstaje z ławek i otacza Lucy solidarnym murem. Za swój akt niesubordynacji Michałowa chce na ręce proboszcza złożyć dymisję, ale ta nie zostaje przyjęta. (TVP)

Wydaje mi się, że ksiądz Robert może chciał dobrze, ale za bardzo sobie pozwalał, nie można tak traktować Ludzi nawet bywalców ławeczki. Więcej można zdziałać dobrym słowem i trzeba starać się zrozumieć drugiego człowieka. Kapłan powinien dotrzeć do wiernych, znaleźć wspólny język, naprowadzić ludzi na właściwą drogę dobrym słowem w myśl zasady zło dobrem zwyciężaj. Bardzo podobała mi się postawa Michałowej, kiedy ujęła się za piętnowaną z ambony Lucy.

Ło jaka przemowa ..Popieram

Ewa47 napisał(a):Więcej można zdziałać dobrym słowem i trzeba starać się zrozumieć drugiego człowieka.

Aż piwo postawiłam szanownej Ewie Współranczerka ma rację, bo najgorsze na świecie są uprzedzenie i nienawiść do drugiego człowieka. Brak zrozumienia i umiejętności przebaczenia innym oraz spojrzenia na sytuację z dystansem i na siebie samego krytycznie, to wielka krótkowzroczność i egoizm.

Ewa47 napisał(a):w myśl zasady zło dobrem zwyciężaj

Wielu ludzi o tym jednak zapomina i wolą uciec się do zwyciężania zła i problemów złem i żyć wygodnie. Tylko jak mówi stare przysłowie - "Pan Bóg nie rychliwy, ale sprawiedliwy".

Racja Ania, szkoda że ludzie są tak zamknięci w swoim świecie, że nic innego poza nim nie dostrzegają. A jeśli dostrzegą, to postępują w myśl zasady "oko za oko".
" I nawet jak co złego ci zrobią to ty im wybacz" - trudne to jest, bo od dziecka nam wpaja się krańcowe przekonania - wybaczaj - nie daj sobie w kaszę dmuchać - i takie inne, i jeśli dziecko nie ma dobrych wzorców, to taki ubogi człowiek wyrośnie.

Joanna napisał(a):szkoda że ludzie są tak zamknięci w swoim świecie, że nic innego poza nim nie dostrzegają

Właśnie, a najczęściej widzą tylko wady i błędy innych, a swoich nie. A obwiniać innych jest najłatwiej.
A to jest przeciwne temu, co przed chwilą w "Ranczo" powiedział ks. Piotr. Posłużył się słowami z "Hymnu o Miłości" św. Pawła: "Jeśli bym mówił językami ludzi i Aniołów, a Miłości bym nie miał, stałbym się jak miedź brzęcząca albo cymbał brzmiący". Szkoda, żeby stać się taką miedzią albo cymbałem.

To mogę bardzo dużo powiedzieć o tym odcinku. Moim zdaniem scenka w Kościele i to jak Ksiądz całuje w ręce Michałową i jak ona wzniosła bunt( jedna z moich ulubionych scen z Rancza ). Chyba za tą scenkę polubiłem Michałową tak bardzo.

Mi się bardzo podobało jak Wójtowa uderzyła w męża samochodem...nawet fajnie jeździła.

Tak jak już pisałam w temacie o poprzednim odcinku: wielka, wielka mądrość księdza proboszcza. Piękna była ta scena z Michałową i potem to jak tłumaczył wikaremu o miłości bliźniego. Naprawdę zrobił na mnie wrażenie.
Zarost Witebskiego mnie po prostu rozwalił Normalnie człowiek z dziczy! Co jeszcze było fajnego? No świetne sceny były z Więcławskim: raz jak tłumaczył Wikaremu o zakaźnej chorobie Werki, dwa jak tłumaczył Wezółowi dlaczego zagrożeniem dla ciąży są spacery

Dobrze, że ksiądz proboszcz sprowadził na ziemię wikarego. Ksiądz Robert zrozumiał, że
z ludźmi trzeba rozmawiać, a nie ciągle ich krytykować. Fajnie, że Witebski przejął radio.
Teraz to jest inny człowiek.

Gdy pierwszy raz obejrzałem ten odcinek, to reakcja Michałowej trochę mnie zaskoczyła - z zajadłej przeciwniczki Lucy z 1 serii zmieniła się w jej przyjaciółkę. Ale takiej reakcji spodziewałbym się raczej ze strony Wioletki - w końcu Lucy udzieliła jej schronienia na czas odbudowy restauracji.

Postawa przywódczyni buntu Michałowej było naprawdę godna podziwu. Tak jak powiedział później proboszcz , ks wolno potępiać grzech a nie człowieka. Końcowe słowa ks proboszcza : "Gdybym mówił językami ludzi i aniołów, a miłości bym nie miał, stałbym się jak miedź brzęcząca albo cymbał brzmiący" były piękne , czyż nie?

Ludzie zdenerwowani przez księdza Roberta, który z ambony wytknął Lucy i Kusemu grzech wyszli z kościoła.

W tym odcinku jeden, jedyny raz Klaudia nie stanęła po stronie Lucy podczas "buntu Michałowej". Nawet Lodzia i Duda wstawili się za Amerykanką , mimo , że należeli do przeciwnego obozu. A Klaudia wcześniej (np. odmowa przeczytania sensacyjnej informacji o Lucy i Kusym w radio ) i później ( po debacie namówienie księży i innych do solidarności z Lucy przed rozstrzygnięciem afery) zawsze ją wspierała.
"Miłość ci wszystko wypaczy" . Zwłaszcza ta irracjonalna

Klaudia była pod dużym wpływem księdza Roberta.
I niejako przyczyniła się do tego, że wikary poczuł skruchę i zauważył swoje błędy, gdy nakrył ich proboszcz.
W ogóle można tak w trakcie Mszy Świętej przerwać kazanie i sobie wyjść?
A ten pomysł z radiem katolickim też słaby... Zwłaszcza, że to pomysł wikarego. Bo takie radio katolickie we wsi samo w sobie, nie było by złe.

Jeden z ulubieńszych mych odcinków.
Scena sprzeciwu rozpoczęta przez Michałową wywołuje u mnie zawsze coś niesamowitego. Dla mnie jedna z lepszych, jak nie najlepsza scena
A może to dlatego, że początkowo nie trawiłem wikarego...

Ja tez strasznie lubie ten odcinek. I zachowanie Michalowej. Zwlaszcza ze ona za Lucy nie przepadala. I to ze akurat ona podniosla ten bunt. Co innego jakby to byla Wioletka, Wezolowa, Wieclawska...
Ale na Klaudii sie zawiodlam.

Odcinek rewelacja! Jeden z moich ulubionych z Rancza. Zawsze gdy dochodzę do sceny w kościele jestem szczęśliwa. Każdemu pewnie podobała się postawa Michałowej do tego ta muzyka i następna scena w kuchni. Odcinek bardzo jak by to powiedzieć pouczający. No co tu więcej mówić I love Ranczo

Ja tez musze przyznac ze to jeden z moich najulubienszych odcinkow. Mam straszna slabosc do nigo pomimo ks. Robert to taka szuja

W tym odcinku najbardziej podobała mi się scena w kościele - bunt Michałowej, jak cala wieś stanęła po stronie Lucy i Kusego. I miny wszystkich