Postanowiłem przyjrzeć się wam. Co w waszym życiu zmieniło się kiedy zostaliście fanami "Rancza". U mnie na ten przykład zawsze była "tradycja", że rodzina siadała przed TV o 20.10 w niedzielę i oglądaliśmy. Naprawdę cudowne przeżycie.

Nie można powiedzieć, żeby Ranczo mnie zmieniło...choć wiele sytuacji z serialu, pomaga mi w życiu.

I przynajmniej jak oglądam Ranczo, znajduję odpoczynek od wszystkiego, a jest tego dość dużo.

Ale Ranczo nie jest dla mnie tylko obcÄ… historiÄ…. WÄ…tek Kusego i Lucy jest bardzo podobny do mojej osobistej historii.

Nie mam pojęcia, co to Ranczo ma takiego w sobie, ale to był pierwszy polski serial komediowy do którego usiadła cała moja rodzina, nawet babcia, która nie cierpi seriali w ogóle i żadnych nigdy nie oglądała.

Dla mnie ten serial to ten, którego dawno w Polsce brakowało - pełen humoru, uroku i naszej pięknej Polski a także prawdziwy (nie od tak wymyślony serialik).

15 listopada rzuciłam palenie papierosów.
Nie uwierzycie jak mi pomaga myśl że Kusy na odwyku też się męczył i jakoś mu się udało. Pod tym względem też Ranczo zmieniło coś w moim życiu. Na lepsze. I mam nadzieję że tak już zostanie. Trzymajcie za mnie kciuki.

Co w moim życiu zmieniło Ranczo?. Trudne pytanie. Przede wszystkim poznałem fajnych ludzi i z fajnymi ludźmi spotykam się na forum :mrgreen:. Udało się mi odwiedzić plan zdjęciowy serialu, poprawiam sobie humor gdy wracam myślami do scen z Ranczo... i tak można do nieskończoności. Ogólnie rzecz biorąc Ranczo zmienia ludzi.

gdy pierwszy raz zobaczyłam Ranczo (to była chyba powtórka 1 serii albo któregoś z odcinków z pierwszej serii,sobota 2006r, godz. parę minut po 14, oglądałam je razem z bratem) od razu spodobał mi się ten serial. Fajni aktorzy i wogóle... Potem obczaiłam w programie telewizyjnym co to był za serial. gdy się tego dowiedziałam zaczęłam go oglądać. Po pierwszej serii był to dla mnie najlepszy serial, po drugiej i trzeciej serii pokochałam ten serial całym sercem. spodobały mi sie bardzo postacie grane przez Panią Ilonę Ostrowską i Pana Pawła Królikowskiego. Kusy dlatego, że będąc alkoholikiem po śmierci swojej żony i artystą, czyli człowiekiem napewno wrażliwym, podniósł się z nałogu dzięki kobiecie, którą kochał, a z którą nie chciał być dla jej dobra, chociaż ona też bardzo go kochała. i to mi sie w Kusym bardzo podoba, bo myślę że każdy facet zrobiłby odwrotnie. Lucy bardzo lubię dlatego, że ma w sobie tyle siły, tyle dobra,że potrafi zmieniać świat i ludzi nawet z tych najbardziej złych w tych dobrych. zobaczcie, jak dzięki niej zmieniły się Wilkowyje. długo mogłabym pisać dlaczego podobają mi się te postacie, ale powiem tylko tyle, żeby nie zanudzać, że ogromny wpływ na te postacie miał wybór aktorów. bo jaka aktorka lepiej niz Ilona Ostrowska zagrałabyby Lucy? kto lepiej od Pawła Królikowskiego zagrałby Kusego? oczywiście że nikt.Czy ktoś ma inne zdanie na ten temat??? Ogólnie Ranczo bardzo kocham za wszystko, za to że jest, za to że dzięki niemu odkryłam co w życiu jest naprawdę ważne. nie siedzenie na kompie aż ci oczy wysiądą(tak jak robiłam dopóki nie zobaczyłam Rancza, ale prawdziwa miłość która nie patrzy na to jak ktoś wygląda i czy jest przystojny czy nie(Lucy tak zrobiła). (nie mówię, że Kusy nie jest przystojny ,bo jest) ogólnie Ranczo bardzo mnie zmieniło. dzięki Ranczu jestem lepszym człowiekiem, i staram się być taka sama jak Lucy. Dzięki Ranczu odkryłam bardzo wiele rzeczy o których dotychczas nie miałam pojęcia...... Po prostu kocham ten serial najbardziej na świecie i zawsze będe go kochać ;-)

Ranczo:
- po pierwsze: (jeszcze bardziej) zjednoczyło moją rodzinkę brzmi naiwnie, ale to naprawdę fajny moment, gdy w niedzielę pijemy herbatę i śmiejemy się z serialu;
- po drugie: sprawiło, że zaczęłam patrzeć na moją rodzimą wiochę pod innym kątem
- po trzecie: a gdy patrzę na Lucy, od razu mam chęć do aktywnego działania.

Ten serial uświadomił mi, że zawsze trzeba konsekwentnie dążyć do celu, bo jeśli się bardzo czegoś chce to można tego dokonać :-)

To, to ja wiem i bez Rancza Ale fajnie że tak mówisz...

Ranczo zaczęłam oglądać dopiero od 4 serii czego bardzo żałuję. A serial dał mi dużo, i to bardzo, choć może wyda Wam się to dziwne.
Po pierwsze, sama mieszkam na wsi i nienawidziłam tego miejsca. Nie wyobrażałam sobie mojego dalszego życia tutaj, wydawało mi się bez perspektyw i w ogóle. Po oglądnięciu jednego odcinka Rancza zrozumiałam, że życie nawet w odległym zakątku świata jest tyle samo warte jak wszędzie. Nieważne czy ktoś ma pracę za biurkiem czy pracę w małym sklepiku na wsi. Zaczęłam się też uważniej przyglądać i zobaczyłam że na wsi jest pięknie! Postanowiłam, że zostanę
Po drugie, co jest trochÄ™ powiÄ…zane, Lucy staÅ‚a siÄ™ dal mnie wielkim autorytetem. PatrzÄ…c na niÄ… nie mogÄ™ uwierzyć że jest coÅ›, czego nie można zrobić. Także miÅ‚ość Lucy i Kusego jest taka... normalna i piÄ™kna…
Poza tym zaczęłam siÄ™ Å‚apać na tym że to jedyna godzinka, ta niedziela po 20, żeby odpocząć od wkuwania i innych trosk, poÅ›miać siÄ™ i zrelaksować. To byÅ‚o dla mnie Å›wiÄ™to…
Nadal się cieszę że jednak natrafiłam na ten cudowny serial

Ja na początku Ranczo oglądałem sam później do mnie dołączyli się inni.

Oj zmieniło, zmieniło i to bardzo. Jak zobaczyłam "Ranczo" pierwszy raz, a pod koniec odcinka usłyszałam "I tylko sny", czułam, że coś nowego zaczyna się w moim życiu. I się nie myliłam
Lucy jest dla mnie wzorem, a to forum miejscem, w którym czuję się wspaniale

Dzięki Ranczu zaczęłam inaczej patrzeć na życie i kłopoty dnia codziennego. Wzorem dla mnie są postacie Solejukowej i Hadziukowej. Solejukowa, pomimo trosk i kłopotów dnia codziennego, zawsze zachowuje pogodę ducha i dzielnie pokonuje trudności. Hadziukowa podjęła ważne wyzwanie i postanowiła odmienić swój los. W Ranczu jest ukazana miłość dwojga ludzi. Uczucie, które łączy Kusego i Lucy jest szczere i bezinteresowne. Film pokazuje jak miłość do kobiety potrafi zmienić człowieka, że w życiu nie liczą się tylko pieniądze i praca, ale rodzina i uczucia.

Mi podoba się Pietrek, który dla samego siebie, ale i z miłości zmienia swoje życie, wychodzi na prostą, nie dlatego, że żona (jak u Hadziuka czy Solejuka) na niego wywiera pewną presję, ale sam widzi, że się stacza i sam postanawia się podnieść. Choć nie jest zbyt bystry, stara się jak może, ma dobre serce, a za swoją ukochaną Jolę, oddałby życie.
Podoba mi się też to, że mimo załamania, Witebski podnosi się z depresji i traci chęć odebrania sobie życia, po słowach Babki Zielarki, która mówi do niego - "A co ty dobrego zrobiłeś, że z tego świata chcesz odchodzić?" To go uderza i zaczyna myśleć. Bardzo podoba mi się scena, jak ładnie ubrany, czysty, uczesany i ogolony wchodzi do redakcji. Kontrast z brodatym człowiekiem, który tapetuje ściany w domu babki jest ogromny i pokazuje, że z każdego upadku można się podnieść.
Dobrym wzorem do naśladowania jest też sama Babka Zielarka. To kobieta zżyta z naturą i jej tajemnicami, która mądrze podchodzi do życia i jest oazą spokoju i dobroci. Jej podejście do świata i ludzie jest niesamowite i mnie fascynuje I ciekawe, co też ona trzyma w tej swojej skrzyni Przekonamy się na zlocie

Dla mnie wzór to Lucy. Ma wspaniały charakter. Jest sympatyczna, inteligentna, szczera, a przede wszystkim chętna do pomocy innym ludziom. Cenię u niej odwagę i wytrwałość w dążeniu do celu. Dla niej nie ma rzeczy niemożliwych. Mimo, że często jej dobre uczynki obracają się przeciwko niej, nigdy się nie zniechęca. Nie ocenia ludzi na podstawie urody, ubrania i ilości pieniędzy. Do tego jest bardzo ładna i ma ogromny urok osobisty Chciałabym posiadać takie cechy charakteru.

Postaciami, które można powiedzieć: "podziwiam" są bywalcy ławeczki. Na pewno wszyscy pamiętają, jacy byli na początku "Rancza". Bóstwo dla nich stanowił alkohol. Bardzo się zmienili przez te cztery serie. Zaczęli dostrzegać w życiu inne rzeczy, ważniejsze od siedzenia na ławce i picia. Japycz ożenił się. Pietrek znalazł miłość i zaczął rozwijać swoje talenty. Solejuk i Hadziuk dostrzegli, jak ważna jest dla nich rodzina. Mimo iż nadal "odwiedzają ławeczkę", jest to dla nich raczej sposób na spędzenie czasu wolnego, niż sposób na życie. Teraz mają zupełnie inne (czytaj: właściwe) priorytety.

Oczywiście nie wymieniłam tu wszystkich bohaterów, których cenię za to, co zrobili. Trzeba wspomnieć tu o Kusym, który dla ukochanej odmienił się na lepsze. O Solejukowej i Hadziukowej, kobietach które odniosły sukces.

Dziękuję scenarzystom, reżyserowi, a przede wszystkim wspaniałym aktorom za to, że stworzyli tak wiele postaci, z których mogę brać przykład.

Black_Diamond napisał(a):Dla niej nie ma rzeczy niemożliwych.

Ole! Trafiłaś w samo sedno

O tak, pamiętam, jak zawsze w niedzielę ostatnią miłą rzeczą przed szkolnym poniedziałkiem było oglądanie Rancza
Tylko szkoda, że się kończyło i trzeba było chcąc nie chcąc zacząć myśleć o poniedziałku...

u mnie Ranczo zmieniło to,że pokochałam niedzielne wieczory.Zawsze jakoś było mi tak nudno i tak beznadziejnie ,a odkąd zaczęłam oglądać ranczo to z utęsknieniem czekałam na niedzielny wieczór.W tedy wszyscy domownicy wiedzieli,że o godzinie 20.25 nikt ma mi nie przeszkadzać bo to mój czas na telewizor XD.

Równiez chyba podejście do życia.Dzięki Lucy polubiłam trochę angielski hahahahha . uwielbiałam oglądac Kaludie i te jej przemiany,albo słuchac stałych bywalców ławeczki i ich wspoaniałej filozofi XD

Wczoraj, jak oglądałem 1 odc. Rancza to mogłem chociaż na godzinę zapomnieć się i przypomnieć sobie klimat wakacyjny, który nadchodzi... I to nawet pomimo tego, że oglądałem ten odcinek niedawno na kompie