Jak zrobić Mamrota (z humorem)?
Ulubiony trunek bywalców podsklepowej ławeczki to nieodłączny element cotygodniowych spotkań czwartkowych. Dzięki niemu umysł wnet staje się bardziej lotny, myśl przejrzysta, a świat dookoła wydaje się weselszy. Przy okazji ranczerskiego wydawnictwa pt. "Kochamy Ranczo" udało nam się zdobyć przepis na Mamrota. Tak po prawdzie to nawet dwa przepisy: amatorski i przemysłowy. Ich autorem jest Pan Robert Brutter - scenarzysta, który zgodził się wyjawić nam jedną z najpilniej strzeżonych tajemnic branży monopolowej we wschodniej Polsce (do dziś nie wiemy, jak Pan Robert wszedł w jej posiadanie, ale to akurat mniej nas interesowało). Kategorycznie jednak zastrzegamy, że nie bierzemy odpowiedzialności, gdyby komuś napój sporządzony według poniższych receptur nie smakował lub, co gorsza, zaszkodził.

Mamrot - przepis amatorski
Bierzemy truskawki, ile się da podebrać komuś z pola. Jak mamy cierpliwość, płuczemy. Wrzucamy do baniaka. Jak ktoś pedant, może przedtem oberwać szczypułki, czy jak tam to zielone się nazywa. Ale w sumie - po co? Potem podbieramy żonie cukier i posypujemy - ile się da podebrać, to wsypać. Korkujemy jakoś, czy coś. Albo gazetą. Lepiej prawicową, będzie mocniejsze. Potem stawiamy na słońce i czekamy. Trzeba mieć cierpliwość, a nie żeby tego samego dnia. Po trzech dniach zlewamy, bez przesady z tą cierpliwością. Jak nie ma procentów, dolewamy czegokolwiek, co ma procenty. Pychota.

Mamrot - przepis przemysłowy - opracowany na podstawie etykiety napoju winopodobnego Mamrot produkcji ZPS Ostrowin sp. z o.o.
Problem wyjściowy - nie jest jasne, co bierzemy na początek. Etykieta tego nie wyjaśnia. Na pewno nie truskawki, bo za drogo. Kompot za cienko. Może dżem? No to próbujmy tak - słoik dżemu truskawkowego do baniaka, potem sto litrów wody. Potem już ściśle według etykiety: dodajemy acesulfan (nikt nie wie, co to jest, więc sypiemy dwie garście), potem E-330 (tak samo śmiało), potem E-150d i E-122, cokolwiek by to było. Na koniec E-202, czyli substancję konserwującą, choć Pan Bóg wie jak - oraz dwutlenek siarki, jako przeciwutleniacz. Co z tym dalej robić, etykieta nie wyjaśnia, ale chyba lepiej na słońce nie stawiać, bo jak pieprznie, po chałupie śladu nie zostanie. Więc lepiej tak - zmieszać delikatnie, potem wlać w rury, przetka jak złoto. Potem wrócić do przepisu pierwszego.

Źródło: "Kochamy Ranczo", str. 32, Jeruzal 2008.

A na poniższym zdjęciu Kamil (Tengel2) prezentuje produkt finalny:

Źródło: gazeta.olawa.pl

Za ten post autor admin otrzymał podziękowanie od

Lynn(Czw 10 Mar, 2011)

Ocena:8.33%

 

Panowie pod sklepem jakoś nie wybrzydzają...

Boze...Mnie zaden alkohol nie smakuje, ale chyba sobie zrobie...W kazdym razie nie kupie bo raz ze nie mam u siebie gdzie, a dwa, znam kazdy z elementow skladu o hadlowej nazwie E i nie mam ochoty tego kosztowac.
Ale sprobuje zrobic troche. Tylko do lata trza poczekac bo slonca teraz ni mo.

Ciekawe czy to "wino" jest również im starsze tym lepsze? Moja pamiątkowa, kupiona w Jeruzalu, butelka kończy juz 3 lata

To nie jest wino, więc w tym przypadku czas raczej nie uszlachetnia....

Jabol, jak jabol dużo siarki...

Wraz z kolegami na takie "wynalazki" zwykliśmy mawiać "Chateau Jabolo" rocznik środa.
A na poważnie, przypuszczam, że po tym napoju "mózg nieczynny może zrobić się". A dnia następnego w tej sytuacji nawet nie mogę sobie wyobrazić...

4ur0n napisał(a):Piłem tego oryginalnego Mamrota przywiezionego z Jeruzala (lipiec 2010).
To najgorszy jabol jakiego w życiu próbowałem.
Smakował jak kompot na bimbrze. Ochyda.

U nas słynnymi jabolami są :
Leśny dzban
marconi
comandos
niepróbowałem jeszcze tego i wole nie ryzykować bo wykituje hehe
mój kolega wypił 2 jabole i miał zgona

Alkoholu nie pijam w ogóle, a butelkę "Mamrota" chciałbym mieć oryginalną, więc w sumie na nic mi takie eksperymenty
Ale! Ale sam tekst, czyli przepisy, jest fantastyczny!
W sumie amatorsko to nawet łatwo przyrządzić...

Mamrot to zwykła alpaga czy jak się ją nazywa . Piłam Mamrota , ale w niewielkich ilościach , zwykle nie pijam takich win , no ale Mamrota trzeba spróbować . Jeżeli tam sama chemia to rzeczywiście mózg może się zlasować .

Ewa47 napisał(a):Mamrot to zwykła alpaga czy jak się ją nazywa . Piłam Mamrota , ale w niewielkich ilościach , zwykle nie pijam takich win , no ale Mamrota trzeba spróbować . Jeżeli tam sama chemia to rzeczywiście mózg może się zlasować .

Nom dokładnie jak by się piło kwas siarkowy z owocami haha

Jednego Marota rozbiłem na parkingu pod blokiem. Ten piekielny smród oparów unoszących się z rozgrzanego asfaltu - niezapomniane...

Mój Mamrot podobnie jak Irenki niedługo kończy 3 lata. Za rok mam osiemnastkę, wtedy może poczęstuję gości i zobaczymy, czy sprawdzi się zasada "im starsze tym lepsze". Oby tylko z zatruciem w szpitalu nie wylądowali

no ja też mam 3 mamroty z sierpnia 2009

U mnie pozostały już tylko puste butelki na pamiątkę
Mnie wystarczył tylko łyk tego trunku - na spróbowanie Jednak podziękowałam za więcej

niezłe te przepisy dam wujkowi to mi zrobi,on sie lubi bawić w tworzenie na sylwestra dał mi samoróbkę winko i dobrze wchodziło

strach takie coś wypić czy jak wytrzezwiejesz to będziesz normalny